مطالب آموزشی

1393-12-16 08:28
برنامه ی آموزشی مربیان جودو ایالات متحده

به گزارش روابط عمومی فدراسیون جودو و کوراش، دکتر رضا میرفلاح نصیری مطلب آموزشی جدیدی را ارائه دادند که در زیر می خوانید.

 

برنامه ی آموزشی مربیان جودو ایالات متحده 13 شرط را به عنوان شرایط یادگیری مطرح می کند که عبارتند از:


1-اهداف اجرایی: اهداف اجرایی روشی برای سنجش پیشرفت درزمینه ی توانایی استفاده از مهارت های جودو در اختیار مربیان و جودوکاران می گذارند.
2-حرکت: جودو حرکت است! مهارتی موثر است که بر پایه ی حمله در محیطی پویا و متغیرباشد. حرکت باید در همه ی عناصر تمرین وجود داشته باشد،از اولین تماس با حریف تا ادامه ی تمرینات در خاک.
3- فعالیت: 20 درصد صحبت و سخنرانی، 80 درصد فعالیت. برای آموزش فنون باید میزان سخنرانی ها و توضیحات را کمینه نمود. ابتدا توضیحات لازم را می دهیم و سپس فن را اجرا می کنیم.
4- سادگی: نمایش مهارت ها بایستی متناسب با سطح جودوکاران حاضر در کلاس باشد.
5- انتقال: توانایی انجام مهارت ها در موقعیت های مختلف. تمرینات بایستی در شرایطی که تا حدّ امکان به مسابقه شباهت دارند صورت بگیرند.
6-پایه: قرار است هر مهارتی که امروز آموزش داده می شود توسعه داده شده و به عنوان پایه ای برای مهارت های بعدی قرار گیرد. بنابراین بایستی در مرحله ی پایه طوری آموزش دهیم که هنرآموزان مجبور نباشند در مراحل بعدی آن را فراموش کنند.
7- معنا: جودوکاران تمایل دارند دلیل کارهایی را که مربی از آنها می خواهد انجام دهند، بدانند. نیاز نیست با آنان وارد بحث های علمی طولانی شویم؛ در همین حد که اطلاعات اولیه ای داشته باشند کافی است. جودوکاران را تشویق کنید سوالاتشان را بپرسند.
8- رضایت و لذت: مربی باید در آموزش مهارت ها سطح جودوکاران را در نظر بگیرد زیرا در صورتی که مهارت ها سخت باشند جودوکارها از اجرای آن لذت نخواهند برد، پس بایستی از سطح پایین شروع نموده و به سطح بالا برسیم.
9- شکل یا فرم: فرم فنی که روش اجرای مهارت است یک موضوع کاملاً شخصی است و از شخصی به شخص دیگر فرق می کند و به عوامل زیر بستگی دارد:
-فرم فنی با حرکت تغییر می کند.
-فرم با توانایی فنی گروه تغییر می کند.
-فرم با موقعیت عملی تغییر می کند.
-فرم با سطح خستگی تغییر می کند.
شکل صحیح فن به این صورت تعریف می شود: «اگر حمله ی یک جودوکار در مقابل حریفش عمل کند، فرم خوب است».
10-سری ها و ترتیب ها: مهارت ها از یک سری حرکات که به یکدیگر متصل شده اند تشکیل یافته اند.
11- تقویت و بازخورد: با تشویق جودوکار هنگام اجرای صحیح فن و اصلاح حرکت وی، زمانی که تکنیک را اشتباه اجرا می کند تقویت صورت می گیرد. با این کار، یعنی تشویق زیاد ، به پیشرفت جودوکاران کمک شایانی می کنیم و خصوصاً در مراحل اولیه، این ترغیب بایستی به دفعات صورت گیرد.
«بازخورد یعنی این که به جودوکار تحت تعلیم خود توضیح دهید چرا در اجرای یک فن مشکل دارد و چگونه آن را بهبود ببخشد».
12-همکاری:جودو ورزشی رقابتی است و ما به عنوان مربی روحیه ی رقابت را در بازیکنانمان بالا می بریم. متاسفانه گاهی اوقات این روحیه ی جنگندگی ممکن است طی جلسات تمرینی از حدّ بگذرد. بازیکنان بایستی دریابند که حدّ خاصی از رقابت و مقاومت باید در موقعیت های تمرینی وجود داشته باشد. لیکن، این مقاومت نباید به حدّی برسد که مانع اجرای مهارت ها گردد. همکاری ممکن است مانند کاتا، همکاری کامل باشد و یا مانند رندوری به شکل همکاری نامنظم.
«مربی بایستی در هر تمرین، میزان این همکاری را مشخص نماید».
13-خلاقیت: خلاقیت در جلسات تمرین، مسئولیت مربی است. هر جلسه باید سرگرم کننده و متنوع باشد. توانایی بازی خلاقانه شاید مهم ترین خصوصیتی است که یک بازیکن می تواند داشته باشد. بنابراین بازیکنانتان را تشویق کنید که آزمایش کنند، از تمرین لذت ببرند، و اشتباه کنند!
«اشتباهات تنها را یادگیری ما هستند».
هدف اجرایی مربی گری برای خلاقیت عبارت است از:
«به بازیکنانتان امکان آزمایش بدهید».
اجازه ی آزمایش به بازیکنان یعنی عقب بایستید و فرصت تمرین به آنان بدهید. تا زمانی که از شما سوالی نپرسیده اند جلو نروید.
خلاقیت آنان ممکن است گاهی اوقات شما را به تعجب وادارد.

سخن رئیس فدراسیون

سخن روز

  • رسول خدا (صلّی ‌‌الله‌ عليه‌ وآله): مدارا کردن با مردم نيمى از ایمان است و ملاطفت با آنان نيمى از زندگی.

پربازدیدترین اخبار

برنامه های پیش روی داخلی

برنامه های پیش روی خارجی