مطالب آموزشی

1393-08-26 13:08
اوکه می

به گزارش روابط عمومی فدراسیون جودو و کوراش، دکتر رضا میرفلاح نصیری جدیدترین مطلب آموزشی خود را برای استفاده علاقه مندان ارائه دادند.

 

جهانی ترین و اساسی ترین همۀ ترس ها در همۀ فرهنگ ها ترس از افتادن است. تحقیقات رفتاری ثابت کرده اند که نوزادان با دو ترس طبیعی به دنیا می آیند: ترس ازصداهایی خاص و ترس از افتادن. پس از دورۀ نوزادی افراد دچار ترس های مختلف دیگری می شوند. خیلی از این ترس ها به مشکلاتی روانی تبدیل می شوند که عملکرد طبیعی انسان را مختل می کنند. از طرف دیگر، اکثر مردم می توانند به ترس هایشان غلبه کرده و بر آن ها فائق آیند. این که انسان یاد بگیرد بر ترس از افتادنش فائق آید اعتماد به نفسی به او می دهد که باعث می شود توانایی غلبه بر ترس های دیگرش را نیز پیدا کند.

 

 

اولین و ابتدایی ترین ترسی که ما تجربه می کنیم ترس از افتادن است اما موارد بسیاری برای اشخاص پیش می آید که در آن می افتند و در دوران کودکی درمی یابند که زنده می مانند و آسیبی به آنان نمی رسد. فعالیت های تفریحی و ورزشی می توانند این سطح پذیرش را تسریع کنند.  در فعالیت های گوناکونی مانند ژیمناستیک، فوتبال، کوهنوردی و اسکیت فرصت های بسیاری پیش می آید که در آنها زمین خوردن را تجربه می کنیم، اما هیچ فعالیتی مانند جودو مستقیماً و به طور مثبت به ترس از زمین خوردن غلبه نمی کند.

 

 

به طور کلّی، ترس انتظاری غیر واقعی از یک پیامد منفی و معمولاً دردناک است. این در اختیار خود انسان و رهایی از آن سخت است. هنگامی که از چیزی می ترسیم، از آن اجتناب می کنیم؛ با این وجود، همۀ ما می دانیم که راه غلبه بر ترس مواجهه با آن، تشخیص اثرات مخرب ترس و آغاز یک فرآیند مرحله به مرحله برای غلبه بر آن می باشد.

 

 

در کلاسها ی جودو در تمام کشورهای جهان این عموماً اولین چیزی است که مربیان جودو بر رویش تمرکز و آن را به شاگردانشان آموزش می دهند. پیش از اینکه هرکسی در فعالیت های ورزشی که شامل تماس بدنی یا زمین خوردن هستند، شرکت نماید لازم است مهارت های خاصّی را بیاموزد و نیز یاد بگیرد طوری به ترس هایش غلبه کند که هنگام زمین خوردن احساس راحتی کند. جودو در میان ورزشها و هنر های رزمی از این جهت که رویکردی علمی نسبت به روش های زمین خوردن (او که می) دارد، منحصر به فرد است.

 

این برای موفقیت در جودو آنقدر مهم است که ما نه تنها او که می را هنگام شروع به یادگیری در جودو تمرین می کنیم، بلکه تقریباً بخشی از هر جلسه را به آن اختصاص می دهیم.

 

 

 

 

جیگوروکانو، بنیانگذار جودو، اهمیت اوکه می را به صورت زیر توضیح می دهد: «همان طور که اغلب اوقات گفته ام اگر کسی از پرتاپ شدن بدش بیاید نمی تواند توقع داشته باشد که در این هنر استاد شود. شخص باید با تمرین زمین خوردن به صورت مرحله به مرحله به ترسش از پرتاب شدن غلبه کند و کم کم ترس وی از این که مورد حمله قرار بگیرد از بین خواهد رفت و قادر خواهد بود ابتکار عمل را به دست گرفته و حمله کند. تنها با پیروی از این روش تمرین می توان تکنیک حقیقی جودو را آموخت بدون درک کامل زمین خوردن امکان پیشرفت در اجرای تکنیک های پرتابی یا دفاع موفقیت آمیز در مقابل حمله وجود ندارد». 

 

نظرات

  • مهدی 1394-06-18 12:47
    من تازه دوهفتس جودو رو شروع کردم او کی می ها رو بلدم جز مای اوکمی پا باز و مای ماواری اوکه می.چون وزنم زیاده نمیتونم برم.چاره ای دارین؟
  • احمد 1393-09-04 19:48
    ایکاش واسه اوکه می تو ایران یه کودوکان میزاشتن - قدیم هر یکسال یه ارتقاء کمربند بود الان سالانه ی آماتور میتونه از کیو 10 تا یک رو اخذ کنه البته
    با پـــــول
ثبت نظر جدید

سخن رئیس فدراسیون

سخن روز

  • هفته وحدت گرامی باد

پربازدیدترین اخبار

برنامه های پیش روی داخلی

برنامه های پیش روی خارجی